Witamy na Festiwalu Najciekawszych Widowisk

Wojewódzki Przegląd Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych - 2011

W terminie od marca do kwietnia 2011 r. odbędą się Powiatowe Przeglądy Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych Województwa Lubelskiego . W ramach tych przeglądów zostanie wytypowanych około 20 najlepszych grup teatralnych, które będą uczestniczyły w Finale Najciekawszych Widowisk w Lublinie w maju 2011 r .

Wielu współczesnych filozofów, psychologów i pedagogów widzi konieczność przeobrażenia systemów pedagogicznych w ten sposób, aby na czoło wysunięto w nich kształcenie twórczej postawy wobec świata i jego coraz bardziej złożonych problemów. Tak bardzo ceniona do tej pory wiedza encyklopedyczna staje się coraz mniej przydatna i stopniowo zastępowana jest szeroko pojętym wykształceniem ogólnym, w którym duże znaczenie nadaje się umiejętności otwartego, koncepcyjnego myślenia. Umiejętność twórczego myślenia najprościej jest kształcić poprzez praktyczną działalność artystyczną. Taka forma kształcenia cieszy się zawsze zainteresowaniem we wszystkich grupach wiekowych dzieci i młodzieży. Jest wiele metod rozwijania twórczej inwencji artystycznej, ale kształcenie dramatyczno-teatralne jest zapewne najbardziej skuteczne ze względu na to, że formy ekspresji artystycznej mają charakter zbiorowy, a tworzywem artystycznym jest sam człowiek. Rozwój nowych poglądów na miejsce teatru w procesie wychowawczym stały się możliwe dzięki nurtowi tzw. Nowego Wychowania, którego początki wiążą się z nazwiskami J. J. Rousseau i J. H. Pestalozziego. Zwrócono się „do indywidualnych potrzeb dziecka”, a co za tym idzie, skierowano uwagę na różnorodne formy ekspresji, w których mogłaby się wyrażać naturalna aktywność dziecka. Za formy uprzywilejowane uznano różne zajęcia artystyczne: taniec, rysunek, śpiew, dramatyzację teatralną. W tym nurcie pojawia się refleksja pedagogiczna nad teatrem szkolnym, o którym Lech Komornicki w swojej książce pt. „Teatr szkolny” odrzucił zdecydowanie naśladownictwo teatru profesjonalnego i jego repertuaru. Teatr szkolny powinien posługiwać się własnymi środkami wyrazu i być w całości samodzielnym dziełem młodzieży. Nie powinien realizować tzw. wielkiego repertuaru, który przekracza siły wykonawców, przez co nie nadaje się do popularyzacji arcydzieł literatury. Właściwym repertuarem teatru szkolnego są drobne utwory liryczne, ballady, bajki, piosenki ludowe itp. Trudno nie zauważyć, że występuje tu zasadniczy przełom w traktowaniu teatru szkolnego. Punktem wyjścia nie jest już przedstawienie, które należy przygotować, ale pobudzanie psychicznego rozwoju dzieci i młodzieży. Dzieci i młodzież nie są w tym ujęciu „na usługach” sceny szkolnej, przeciwnie – zajęcia teatralne, nazywane tu grami dramatycznymi, służą rozwojowi osobowości stając się metodą wychowawczą. K. Braun w swoim znakomitym artykule Twórczość i naśladownictwo, relacjonując Harcerski Festiwal Kultury Młodzieży Szkolnej zorganizowany w Kielcach 1974 roku, jasno formułuje ów problem: „Wbrew pozorom – pisze – realizacja przez jakiś zespół amatorski sztuki Gorkiego, Szaniawskiego czy Kruczkowskiego nie jest, jak mówią zdezorientowani, „ambitna”. Jest niewychowawcza… A co byłoby naprawdę ambitne? Mówienie od siebie. Swoimi własnymi słowami, gestami, ruchem. A także przy pomocy słów, zdań, wierszy, zdarzeń, czerpanych z różnych utworów wybitnych pisarzy, niekoniecznie dramatów. Bo cele tworzenia amatora zawarte są w samym procesie pracy (…) Droga, ona go pasjonuje i pochłania (…) dostarcza przeżyć, doświadczeń, poszerza możliwości. Wtedy to jest twórczość”. Jako organizatorzy wierzymy, że Festiwal Najciekawszych Widowisk, który odbędzie się w Lublinie w maju 2011 r., będzie pełen walorów twórczych młodych artystów.

Henryk Kowalczyk

 

 

 

 

kontakt: Fundacja Sztuki im. Brunona Schulza, ul. Dolna Panny Marii 3, 20-010 Lublin, tel. (81) 532 42 08, wew. 19